یک وقتهایی یک حرفهایی روی دل آدم می ماند حرفهایی که دلم م

یک وقتهایی یک حرفهایی روی دل آدم می ماند حرفهایی که دلم می خواهد

 سر بگذارم روی شانه یک شنونده صبور و برایش تعریف کنم

و او هم با سکوتش و سر تکان دادنش مرهمی باشد روی دلم ،

 کسی که سنگینی حرفهایم کمرش را خم نکند . این حرفها را باید زد .

اگر بماند روی دل آدم مثل مرداب می گنداند دل آدم را، می خواهم دلم پاک بماند و زلال .

 دلم می خواهد بنویسم تا دلم آرام بشود.