میرسی از راه و شاهم میکنی با مقدمت

میرسی از راه و شاهم میکنی با مقدمت
زندگی جاریست در حال و هوایت... در دمت
غیرتی کردی مرا... آنقدر که باید شود...
-من که هستم در کنارت- محرمت ، نامحرمت
وعدهٔ سیب و بهشت و وسوسه هیچ است هیچ
تا که حوّایم تو هستی... تا که هستم آدمت
کشور جان و دلم را فتح کردی عاقبت
رفته بالای دماوندِ نگاهم پرچمت
دوست دارم لحظه هایم در کنارت سر شود
تو که باشی ، قانعم حتّی بسازم با کمت
زخمهایت را به من بسپار... خوبش میکنم
کیست غیر از من در این دنیای وحشی ، مرهمت!؟
پشت چشمت غربتی خوابیده! بر من رحم کن
میکُشی آخر مرا با اضطرابت... با غمت
من چه خوشبختم  که نامت هست اسم اعظمم
من چه خوشوقتم که نامم هست اسم اعظمت