استادی با شاگردش از باغی میگذشت..

استادی با شاگردش از باغی میگذشت..

چشمشان به یک کفش کهنه افتاد..

شاگرد گفت :
گمان میکنم این کفشهای کارگری است که در این باغ کار میکند،بیایید با پنهان کردن کفشها عکس العمل کارگر را ببینیم و بعد کفشها را پس بدهیم و کمی شاد شویم..

استاد گفت :
چرا برای خندیدن خودمان او را ناراحت کنیم..؟
بیا کاری که میگویم انجام بده و عکس العملش را ببین..
مقداری پول درون آن کفش قرار بده..

شاگرد هم پذیرفت و بعد از قرار دادن پول،مخفی شدند..

کارگر برای تعویض لباس به وسائل خود مراجعه کرد و همین که پا درون کفش گذاشت متوجه شیئی درون کفش شد و بعد از وارسی ، پول ها را دید با گریه،فریاد زد :

خدایا شکرت..!
خدایی که هیچ وقت بندگانت را فراموش نمیکنی..!
میدانی که همسر مریض و فرزندان گرسنه دارم و در فکر بودم که امروز با دست خالی و با چه رویی به نزد آنها باز گردم و همین طور اشک میریخت..

استاد به شاگردش گفت :
همیشه سعی کن برای خوشحالیت، ببخشی نه بستانی..!
"