گفتم از غنچه ی لبهات بده ، گاز گرفت

گفتم از غنچه ی لبهات بده ، گاز گرفت

گفتم ای وای لبم ، خنده کنان باز گرفت

گفتم اینگونه نبوسند که این رسمش نیست

اخم در ابروی خود کرد و سرِ ناز گرفت

گفتم الفور پشیمان شدم از گفته ی خویش

آنچه می خواست از آخر هم از آغاز گرفت

گفتم امروز سر از سِر تو در می آرم

چهره اش را غمی از هاله ی یک راز گرفت

گفتم ای وای دوباره الکی حرف زدم

عذر خواهم اگر اینبار مرا فاز گرفت

از سرِ آشتی آغوش گشودم که بیا

گفتم از غنچه ی لبهات بده ، گاز گرفت