جام چشم

جام چشم

 

تـــــاراج کـــــــــرد روی گلش، هستی مرا             
افزود چشم می‏زده‏اش، مستی مرا

افــــــــــروخت آتشی به روانم، ز غمزه‏اش            
بـــــر باد داد سرکشـی و پستی مرا

افشاند زلف خم خم و چین چین خویش را             
خم کــــرد قامت مــن و تردستی مرا

آن دم کـــه با صراحی می، سوی من دوید          
  بر کند هستــی من و سرمستی مرا

صلوات