خیلی قبل تر ها مد شده بود نالیدن از تلفن و موبایل و این ...

خیلی قبل تر ها مد شده بود نالیدن از تلفن و موبایل و این ها ؛ که مثلا قبلا هفته ای یکبار به دیدار هم می رفتیم الآن اما به شنیدن صدای یکدیگر و خواندن دو سه جمله قناعت میکنیم...
بعد تر ها هم ایمیل و مسنجر و فیسبوک و امثالهم روی کار آمد...
دیدار ها و دیدن ها هرروز کمتر می شد و رابطه ها کمرنگ تر
نالیدن از بی مهری و این ها هم که ورد زبان همه ...
تا چند سال پیش تلگرام وارد بازار شد و تب گروه ها و پی ام ها و این چیز ها بالا رفت...
دید و بازدید ها رنگ شب به خیر و صبح بخیر و مطالب علمی و جوک گرفت
روز به روز پیشرفته تر شدیم و روابط با تکنولوژی پیش رفتند...
بعد تر قابلیت سکرت چت آمد که مثلا الان اگر حرفی زدی دو ثانیه بعد حرفت نابود شود و انگار نه انگار که چیزی گفتی و حتی بتوانی حرفت را صد بار با صد معنی مختلف ویرایش کنی
حالا هم چند وقتیست برنامه ای هم ارز همین تلگرام آمده به نام موبوگرام و یا خیلی چیز های مثل این!
قابلیت جالبش این است که میتوانی پیام طرف را بخوانی ولی او اصلا روحش هم خبردار نشود.... و بعد از یک هفته هم جوابش را بدهی...
پیشرفت و این چیز ها خیلی خوب هستند ولی کاش کمی چرتکه بیندازیم و وقتی خودمان برای دیگران حتی به اندازه تیک دوم ارزش قائل نیستیم انتظار جان نثار بودن از کسی نداشته باشیم!
کاش روزی که خیلی دیر نباشد بفهمیم چیزی که به بازیش گرفته ایم ، رابطه هاییست که سالها بعد میتواند دوای درد شود...