آن را که غمی چون غم من نیست چه داند،

آن را که غمی چون غم من نیست چه داند،
کز شوق توام دیده چه شب می‌گذراند،

وقتست اگر از پای درآیم که همه عمر،
باری نکشیدم که به هجران تو ماند!

«حضرت سعدی»