"بمون"...

"بمون"...
روزی می رســــــــد...
که دیگـــــــــر...
نه صدایم را می شنــــــــوی...
نه نگــــــــاهم را می بینی...
نه وجودم را حس می کـــــــــنی...

و می شویی...
با اشکت...
سنگ قبر خاک گرفته ام را...


و این لحظه است...
که معنی تمام حرف های گفته و نگفته ام را میفهمی


ولی...من ...دیگر ...نیستم٭