لبخند را تو بیاور شعر تازه را من دم می کنم

لبخند را تو بیاور شعر تازه را من دم می کنم
در فنجان حس زندگی می ریزم ،می نشینیم گپ میزنیم
هنوز هم کلی حرف نگفته داریم
از خدا از زندگی از خنده گل از بوی صحرا
گلایه ها و تلخی ها را هم می دهیم دست نسیم
تا با خودش ببرد
زندگی پر است از شادی های کوچک
که ما ساده از کنارش می‌گذریم
شاد باش
زندگی کوتاه است....
روزگارتون خوش
باشد که روزگار بچرخد به کامِ دل.