یقین کردم که زندگی

یقین کردم که زندگی
بدون عشق قصه ‏ای است بیهوده
و من بدون کسی که خیالم
با نفس‏های خوشبویش معطر می شود
آواره ‏ای هستم !
که شلوغی جمعیت را می شکافد
و چشمانِ استهزاگر خفه‏ اش می‏ کنند