خیلی چاق بود...

خیلی چاق بود...


پای تخته که می رفت ، کلاس پر می شد از نجوا...


تخته را که پاک می کرد ،


بچه ها ریسه می رفتند و او با صورت گوشتالو و مهربانش فقط لبخند می زد...


آن روز معلم با تأخیر وارد کلاس شد...


کلاس غلغله بود.یکی گفت:


«خانم اجازه!؟گلابی بازم دیر کرده.»


و شلیک خنده کلاس را پر کرد...


معلم برگشت,


چشمانش پر از اشک بود,


آرام و بی صدا آگهی ترحیم را بر سینه سرد دیوار چسباند...


لحظاتی بعد صدای گریه دسته جمعی بچه ها در فضا پیچید...


و جای خالی او را هیچ کس پر نکرد...