بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
پسر جوان مؤمن و مذهبی، دختری را در دانشگاه، خیابان، پارک، میهمانی و می‌ بیند و خوشش می‌آید و زود هم نامش راعشق می‌ گذارد و چه بسا با مشکلات فراوانی با او ازدواج نیز می‌نماید، اما به سرعت به اختلافات و حتی طلاق می‌ رسند!
اگر از او بپرسید: با چه شناختی او را برگزیدی و چرا با او ازدواج نمودی؟! می‌ گوید: گمان نمودم که می‌توانم در کنار او مراحل رشد و تعالی را بپیمانم و در سیر الی الله، به درجاتی برسم و ...! خب، هوای نفس بر او غلبه کرده بود و هیچ فکر نکرده بودکه این دختر، با این وضع و در این مکانی که تو او را دیدی، و با این عقاید و تقیدات و تو را به هیچ کجا نمی‌ رساند، یا بالعکس در رابطه با پسر.
احکام :
ارتباط بانامحرم حرام است،مگر ارتباط ضروری و آن هم بارعایت تمامی موازین شرعی از سوی هر دو نفر.
دقت شود که شعارهایی چون: عاشق هم شدیم،اهداف والا داریم،قصد ازدواج داریم، یک دیگر را دوست داریم، نظر شهوانی به هم نداریم که دروغ است و هیچ کدام مجوز شرعی برای برقراری رابطه بین دختر و پسر نمی‌ باشد؛ بلکه تنها مجوز، محرمیت به واسطۀ ازدواج دائم یا موقت با رعایت احکامش می‌باشد.
بنابراین، اگر به هیچ وجهی فعلاً چنین شرایطی ندارید و در ضمن خیر خودتان و آن دختر که لابد مانند خودتان نوجوان می‌باشد را می‌خواهید؛ باید صرفنظر کنید و عواطف و احساسات خود و او را تحریک ننمایید تا گرفتار شوید. البته منعی ندارد که به او بگویید: من قصد ازدواج با شما را دارم، اما فعلاً شرایط آن را ندارم.
او نیز هنوز نوجوان است و مجبور نیست که منفعل خوش‌ آمدهای شما شود، یا با ابراز محبت شما، منفعل شود و به دام افتد! بلکه باید فرصت زندگی، رشد، تشخیص و انتخاب داشته باشد.(پایان)