اینجا...خانه ی من ... پر از مهر و محبت است...

اینجا...خانه ی من ... پر از مهر و محبت است...
دختری هستم از دیار غزل های حافظ و سعدی...
از عاشقانه های خدای پاک...
غزلی نگفته که میخواهد گفته شود...
غزلی که حافظ و سعدی گفتنش، اما ناتمام ماند...
مولانا گفت اما ناتمام... شمس را که دید فراموش کرد...
شهریار در چک نویسی گفت اما در جیب ثریا جا ماند ....
دختری عاشق....
دختری با رویاهای زیبا...
عاشق مهرو محبت....
عاشق پدری که ندیدش اما از ته دل دوستش دارد... دختر بابالنگ دراز...
عاشق مادری که همه ی وجودش شده و تکیه گاهش..... عاشق دوتا دوست که همه ی زندگیه من هستن...
دوتا فرشته ی گمنام...
و
عاشق مردی که...... عشقی که نه اولش را فهمید نه میداند آخرش چیست....
زندگی را با همه ی بی رحمانگی هایش دوست دارم ...
مینویسم... از ته قلبم با تمام حسم...