{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بر چکادِ سرفرازی، نامِ تو تابان شده

بر چکادِ سرفرازی، نامِ تو تابان شده

فخرِ ایران، شوکتِ تاریخِ جاویدان شده

ای که منشورت به گیتی، مژده‌یِ آزادی است

عدلِ تو در قلبِ عالم، ریشه‌یِ شادی است

مهرِ آریایی به دستت، شعله‌ای افروخته

درسِ انسان‌بودن از تو، کلِ عالم آموخته

در رگِ ما خونِ پاکت، بویِ غیرت می‌دهد

نامِ تو بر خاکِ میهن، رنگِ عزت می‌دهد

از شکوهِ تختِ جمشید تا سکوتِ پارس‌زاد

زنده ماند نامِ کوروش، هر چه بادا بادِ باد

وارثِ آن مهربانی، ریشه‌یِ ما آریـاست

پادشاهِ قلب‌ها شو، خانه‌ات در جانِ ماست
دیدگاه ها (۰)

عشق، در غایی‌ترین شکلِ خود، رسیدن به مرحله‌یِ «قرار» است؛ هم...

در دنیایِ پیوندهایِ آنی و دلبستگی‌هایِ زودگذر، “آهستگی” یک ف...

عجیب است که گاهی “کجا به دنیا آمدن”، تمامِ “چه کسی شدن” را م...

در جغرافیایِ شب، سکوت تنها یک «نبودنِ صدا» نیست؛ بلکه زبانی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط