دو قطب مخالف💙🧡

دو قطب مخالف💙🧡
پارت اول✨️💫

# قسمت ۱: «دیدار دوباره»

**صحنه ۱ - بیرونی: محوطه‌ی دانشگاه کونوها - صبح**

آفتاب پاییزی روی ساختمان قدیمی و بزرگ دانشگاه می‌تابد. دانشجوهای تازه‌وارد با چمدان و کوله‌پشتی از هر طرف می‌آیند. صدای خنده و شلوغی فضا را پر کرده.

**ناروتو** (۱۹ ساله، امگا)، با موهای طلایی درهم و لبخندی که از هیجان روی صورتش موج می‌زند، از تاکسی پیاده می‌شود. رایحه‌ی گرم و دلنشین وانیل و عسل دورش می‌پیچد.

**ناروتو:** *(با خودش، نفس عمیق می‌کشد)* بالاخره رسیدم... دانشگاه کونوها! از امروز همه‌چیز فرق می‌کنه.

او به سمت تابلوی راهنما می‌رود، گیج به نظر می‌رسد.

**ناروتو:** خب... خوابگاه امگاها کدوم طرفیه؟

در همین لحظه، یک نفر از کنارش رد می‌شود - قدم‌هایی محکم و مطمئن. ناروتو بی‌اختیار سرش را برمی‌گرداند... و خشکش می‌زند.

**ساسکه** (۱۹ ساله، آلفا) با ظاهری خونسرد، موهای مشکی و نگاهی که انگار هیچ‌چیز این دنیا برایش تازه نیست، از کنارش عبور می‌کند. رایحه‌ی باران روی خاک و نعناع‌ِ تازه، مرموز و سرد، برای یک لحظه در هوا می‌پیچد.

**ناروتو:** *(زیر لب، ناباور)* ...نه بابا. امکان نداره.

**ساسکه** هم می‌ایستد. نگاهش به آرامی می‌چرخد و روی ناروتو ثابت می‌ماند.

**ساسکه:** *(با پوزخند کمرنگ)* اوزوماکی... فکر می‌کردم بالاخره یه جایی از شرت خلاص شدم.

**ناروتو:** *(با عصبانیت ساختگی جلو می‌رود)* اوچیها؟! تو اینجا چیکار می‌کنی؟! فکر می‌کردم می‌خوای بری یه دانشگاه توپ‌تر از این!

**ساسکه:** *(خونسرد، دست به جیب)* این دانشگاه توپ‌تره. مشکل تو اینه که همیشه یه قدم عقب‌تری و نمی‌فهمی.

**ناروتو:** *(داد می‌زند)* چــی؟! من عقب‌تر؟! یادت رفته دیپلمم رو با معدل بالاتر از تو گرفتم؟!

**ساسکه:** *(با آرامش عصبی‌کننده)* یه امتحان. تصادف بود.

چند دانشجوی دیگر که از کنارشان رد می‌شوند، با تعجب نگاهشان می‌کنند.

---

**صحنه ۲ - بیرونی: محوطه‌ی دانشگاه - ادامه**

دختری با موهای صورتی از دور می‌دود به سمتشان.

**ساکورا** (۱۹ ساله، آلفا) با نفس‌نفس به آن‌ها می‌رسد.

**ساکورا:** نـه... باورم نمیشه! ناروتو؟! ساسکه؟! هر دوتون قبول شدین اینجا؟!

**ناروتو:** *(با خوشحالی)* ساکورا-چان!! تو هم اینجایی؟!

**ساکورا** *(می‌خندد، بعد نگاهی به ساسکه می‌اندازد که کمی سرخ می‌شود)* سلام ساسکه...

**ساسکه:** *(سری تکان می‌دهد، خشک و کوتاه)* ساکورا.

ناروتو با شیطنت به ساسکه نگاه می‌کند، اما چیزی نمی‌گوید - فقط ته دلش، بدون این‌که خودش بفهمد چرا، یک حس عجیب گزگز می‌کند.

**ناروتو:** *(با خودش زمزمه می‌کند)* عجیبه... چرا از دیدن این دوتا کنار هم حالم گرفته شد؟

---

**صحنه ۳ - داخلی: سالن اصلی دانشگاه**

هر سه وارد سالن بزرگ ورودی می‌شوند. مردی با موهای نقره‌ای ژولیده و ماسکی روی نیمی از صورتش، تکیه داده به میز ثبت‌نام، بی‌حوصله کتاب می‌خواند.

**کاکاشی** (استاد راهنما، امگا) بدون این‌که سرش را بالا بیاورد، صحبت می‌کند.

**کاکاشی:** دیر کردین. گروه من ساعت ۹ شروع می‌شه.

**ناروتو:** *(با تعجب)* شما استاد راهنمای ما هستین؟!

**کاکاشی:** بله. و شما سه‌تا... جالبه، همه با هم توی یه گروه افتادین.

نگاه کاکاشی برای یک لحظه بین ناروتو و ساسکه رفت‌وبرگشت می‌کند، انگار چیزی می‌بیند که خودشان هنوز متوجهش نشده‌اند. لبخند کوچکی زیر ماسکش شکل می‌گیرد.

**کاکاشی:** *(زیر لب)* سال جالبی می‌شه...

---

**صحنه ۴ - بیرونی: راهروی خوابگاه‌ها - غروب**

ناروتو با چمدانش جلوی در اتاق خوابگاه می‌ایستد. شماره‌ی روی در را چک می‌کند، بعد به کاغذ توی دستش نگاه می‌کند. چشمانش گرد می‌شود.

**ناروتو:** نه... نه‌نه‌نه. امکان نداره.

در باز می‌شود. ساسکه آن طرف در ایستاده، با یک لیوان چای در دست، به همان اندازه شوکه.

**ساسکه:** *(با صدای گرفته)* ...تو هم‌اتاقی من نیستی.

**ناروتو:** *(نگاه به کاغذ، نگاه به ساسکه)* کاغذ می‌گه هستم!

سکوت سنگینی بینشان می‌افتد. رایحه‌ی گرم وانیل و عسل ناروتو با رایحه‌ی سرد و مرموز باران و نعناع ساسکه، برای اولین بار در فضای بسته‌ی راهرو با هم قاطی می‌شود - یه تضاد عجیب که به‌جای ناخوشایند بودن، یه‌جور گیج‌کننده و جذاب است. هر دو، بدون این‌که چیزی بگویند، برای یک ثانیه‌ی کوتاه نفسشان بند می‌آید.

**ساسکه:** *(به سرعت رو برمی‌گرداند)* ...هر جور راحتی. فقط سر و صدا نکن.

**ناروتو:** *(زیر لب، گیج)* چرا قلبم اینجوری می‌زنه... حتماً از عصبانیتمه.

با اخم ساختگی، چمدانش را برمی‌دارد و وارد اتاق می‌شود.

**پایان قسمت ۱** 🌺