بسم الله الرحمن الرحم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت چهارم :
و هر گاه که فهمید، از قصور و تقصیرش استغفار و توبه کند، و سریعاً جهت خود را تغییر دهد. حال خواه صد سال بعد نیز زنده باشد، و خواه چند ساعتی بیشتر زنده نماند. مانند حرّ سلام الله علیه که اندک مدتی پس از تغییر جهت و اقدام برای اصلاح خود، به شهادت رسید و در همین فاصله چنان تغییر یافت، که از نامیان عاشورا، در دنیا و آخرت گردید!
گناه حرّ کم نبود و اگر بر نمیگذشت، در دنیا و آخرت، در زمره عمر سعد، شمر و خولی بود. او راه امام را در کربلا سد کرده بود و در زمینهسازی وقوع عاشورا نقش داشت، اما بازگشت و به مقام شهادت و آن هم در رکاب سید الشهداء علیه السلام رسید.
گناه به امید توبه در آینده :ارتکاب گناه، به امید توبه در آینده، مصداق بارز خود فریبی و ظلم به خویشتن است، چرا که اولاً شخص مرتکب گناه عمدی میشود، یعنی می داند که گناه است و انجام میدهد و ممکن است که این عمد و لجاجت، اثری بگذارد که دیگر امکان استغفار و توبه نیابد - ثانیاً چه کسی از یک ثانیه بعد خودش خبر دارد که به امید توبه در آن لحظه گناه کند؟!
علم خداوند سبحان : خداوند متعال به تمامی احوال بندگانش علم دارد و علم او اگر ندارد. او هم میداند که چه نعمات و موهباتی به بندهاش داده است، هم میداند که بندهاش چگونه از این نعمات و موهبات استفاده کرده و میکند.
لذا میفرماید: من راه هدایت را به رویت باز کردم، خواه بپذیر و خواه نپذیر، اما بدان که فرصت تو همیشگی نیست، یک لحظهای سوت پایان را میزنند و دیگر هیچ امکانی نخواهی داشت! اینجا دیگر اگر شاید چه بسا و ندارد؛ لذا فرصتها را غنیمت بشمار و نعمات را شاکر باش.
میفرماید: گناهکار به محض این که میمیرد و چشمش به حقایق باز میشود، میگوید: خدایا مرا برگردان تا آدم شوم و جبران کنم؛ اما خداوند متعال میفرماید که چنین امری اتفاق نمیافتد، و این نیز حرف و شعار است، یعنی اولاً چنین چیزی اتفاق نمیافتد و ثانیاً اگر صدبار هم باز گردد، باز هم همان است، چنان که هر روز بعد از خواب، بیدار میشود، بر میگردد، اما باز هم همان است:حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ - تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد مىگويد پروردگارامرا باز گردانيد.(99)
لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - شايد من در آنچه وانهادهام كار نيكى انجام دهم؛ نه چنين است؛ اين سخنى است كه او گوينده آن است و پشاپيش آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد.(100)(سوره مؤمنون آیه 99 و 100)(پایان)
پاسخ قسمت چهارم :
و هر گاه که فهمید، از قصور و تقصیرش استغفار و توبه کند، و سریعاً جهت خود را تغییر دهد. حال خواه صد سال بعد نیز زنده باشد، و خواه چند ساعتی بیشتر زنده نماند. مانند حرّ سلام الله علیه که اندک مدتی پس از تغییر جهت و اقدام برای اصلاح خود، به شهادت رسید و در همین فاصله چنان تغییر یافت، که از نامیان عاشورا، در دنیا و آخرت گردید!
گناه حرّ کم نبود و اگر بر نمیگذشت، در دنیا و آخرت، در زمره عمر سعد، شمر و خولی بود. او راه امام را در کربلا سد کرده بود و در زمینهسازی وقوع عاشورا نقش داشت، اما بازگشت و به مقام شهادت و آن هم در رکاب سید الشهداء علیه السلام رسید.
گناه به امید توبه در آینده :ارتکاب گناه، به امید توبه در آینده، مصداق بارز خود فریبی و ظلم به خویشتن است، چرا که اولاً شخص مرتکب گناه عمدی میشود، یعنی می داند که گناه است و انجام میدهد و ممکن است که این عمد و لجاجت، اثری بگذارد که دیگر امکان استغفار و توبه نیابد - ثانیاً چه کسی از یک ثانیه بعد خودش خبر دارد که به امید توبه در آن لحظه گناه کند؟!
علم خداوند سبحان : خداوند متعال به تمامی احوال بندگانش علم دارد و علم او اگر ندارد. او هم میداند که چه نعمات و موهباتی به بندهاش داده است، هم میداند که بندهاش چگونه از این نعمات و موهبات استفاده کرده و میکند.
لذا میفرماید: من راه هدایت را به رویت باز کردم، خواه بپذیر و خواه نپذیر، اما بدان که فرصت تو همیشگی نیست، یک لحظهای سوت پایان را میزنند و دیگر هیچ امکانی نخواهی داشت! اینجا دیگر اگر شاید چه بسا و ندارد؛ لذا فرصتها را غنیمت بشمار و نعمات را شاکر باش.
میفرماید: گناهکار به محض این که میمیرد و چشمش به حقایق باز میشود، میگوید: خدایا مرا برگردان تا آدم شوم و جبران کنم؛ اما خداوند متعال میفرماید که چنین امری اتفاق نمیافتد، و این نیز حرف و شعار است، یعنی اولاً چنین چیزی اتفاق نمیافتد و ثانیاً اگر صدبار هم باز گردد، باز هم همان است، چنان که هر روز بعد از خواب، بیدار میشود، بر میگردد، اما باز هم همان است:حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ - تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد مىگويد پروردگارامرا باز گردانيد.(99)
لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - شايد من در آنچه وانهادهام كار نيكى انجام دهم؛ نه چنين است؛ اين سخنى است كه او گوينده آن است و پشاپيش آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد.(100)(سوره مؤمنون آیه 99 و 100)(پایان)
- ۴۱۶
- ۰۵ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط