بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
اگر کسی در مجلس عزای دیگری بخندد و شادی کند، نشانه‌ حماقت اوست!
گفته‌اند: حضرت مسیح علیه السلام، سمبل اخلاق است؛ چرا که اگر این طرف او را سیلی می‌زدند، آن طرف صورت را می‌آورد و می‌ فرمود: لطفاً یکی هم این طرف بزنیدو این اخلاق و رفتار ذلت‌بار، مشهور شد به اخلاق مسیحیت!
این یک دروغ استعماری و تهمتی بزرگ به ایشان است،چرا که با عقل، فطرت، حکمت، عزت، شأنیت و امنیت فردی و اجتماعی منافات دارد! این یعنی اگر ذخائر و ثروت‌ های کشورت را خواستند، کل کشور را به آنها بده -اگر مالت را خواستند، نوامیس مادی و معنویت را نیز پیشکش کن - و اگر آنها را نیز خواستند، جان‌نثار باش و جانت را هم تقدیم کن، و اگر به آن نیز بسنده ننمودند، اول و آخر و دین و دنیا و آخرتت را به آنان بده، سپس یک لبخند رضایت و خشنودی هم بزن تا بگویند چقدر خوش اخلاق بود!
مگر می شود که پیامبر خدا و هر انسان عاقل، سالم و مؤمن دیگری، حبّاً لله و بغضاً لله - نداشته باشد؟! مگر می‌شود کسی به دوست و دشمن، یکسان بنگرد و در مقابل هر دو یک موضع‌گیری اخلاق داشته باشد؟!
اخلاق سیاسی :
بنابراین، تمامی مواضع سیاسی انسان و جامعه، از حکومت گرفته تا اداره جامعه، تا جنگ و صلح، تا مسائل اقتصادی تولید و کار، تجارت، تا تعاون ... و خلاصه هر چه که در سایه حکومت محقق می‌شود، همه مشمول اخلاق نظری و عملی می‌ شوند.
پس، تمامی آیات، احادیث و یا سیاست‌ها و روش‌های عملی اهل عصمت علیهم السلام، در مواضع گوناگون، از جمله در امر سیاست، حکومت ودولت نیزمشمول اخلاق آنان می‌ گردد.
بدیهی است که این مواضع اخلاق،باید کامل گردد؛ حال چه کسی به جز خداوند متعال، می‌تواند بگوید که بهترین مواضع اخلاق در هر امری و درهرموضعی چیست؟لذا از کارهای اساسی انبیا،رسولان و اولیای الهی، همین اتمام واکمال اخلاق مواضع درتمامی شئون فردی و اجتماعی می‌ باشد.(پایان)