وقتی برای رفتن به هر جایی خلوت ترین و دور ترین خیابان را

وقتی برای رفتن به هر جایی خلوت ترین و دور ترین خیابان را انتخاب میکنی
وقتی که به پشت در میرسی و سیل کفش های میهمان ها را میبینی و بدون معطلی سر خرت را کج میکنی و میزنی به جاده تا آب ها از آسیاب بیوفتد و خانه هم به مانند خیابان دم دم های چهار صبح خلوتِ خلوت شود
وقتی قید همه ی دوست داشتنی هایت را از بیخ و بُن میزنی
وقتی به هر کاری متوسل میشوی تا دورهمی هایت را بپیچانی و وارد شلوغی بیش از دو نفر نشوی
وقتی سفیدی زیاد اذیتت میکند
وقتی چشمانت همیشه ی خدا پشت یک عینک دودی بی مروت قائم میشود
وقتی که صورتت در عید هم صاف نمیشود که نمیشود
وقتی آنقدر عمیق و مستاصل نفس میکشی که سوپر مارکتی سر محل هم میفهمد که یک چیزی درست نیست !
وقتی چند دقیقه بعد از سال تحویل میدانی که پس از امروز میتوانی تمام روزهای امسال را ایضاً بزنی و ازشان مثل آب خوردن بُــگذری !
وقتی هیچ آغوشی بی منظور باز نمیشود
یعنی یک جای کار می لنگد ، یعنی دیر یا زود جایی از نفس خواهی افتاد ، یعنی اینکه وارد شدن به طوفان نزدیک تر از هر موقع دیگری است ...
و بدین ترتیب است که ذره ذره ته میکشیم
ذره ذره ، ارام آرام