♥╣[لمس ممنوعه]╠♥
♥╣[لمس ممنوعه]╠♥
ᕙ[･part 11･]ᕗ
با خشم و غیض بهش زل زدم و میخواستم داد بزنم و بگم بعله که هستم احمق الدوله ولی به زور جلوی خودم رو
گرفتم و اروم و عصبی دنبالش راه افتادم. دوست نداشتم کسی بفهمه کیم و آزادیم رو از دست بدم. با احتیاط و پردرد قدم برمیداشتم.
رفت سمت کالسکه ساده و روستایی و چادر کالسکه رو بالا زد که یعنی سوار شو و خودش سمت جلو کالسکه
رفت. اروم و به زور سوار کالسکه شدم.
مردک میدونه پام داغونهها ولی یه تعارف نزد که کمکت
کنم سوار شی بعد میگه من بی ادب نیستم..کرگدن
خودش جلوی کالسکه نشست و حرکت کرد.
مرد : حالا کجا میری؟
ادرسی دوری از قصر رو دادم که یه میانبر پیاده رو
میخورد. دوست نداشتم بفهمه میرم به قصر.
اروم و با درد پام رو دراز کردم و اخ داغونی گفتم. مرد : خیلی درد داره؟ البته زودگذره..ماده گیاهیم تا چند لحظه دیگه اثر میکنه..
زیرلب گفتم فضول..
و بلند تر گفتم : تو که جوابش رو خودت میدی پس چرا میپرسی؟
مرد : هرچند تو اسمت رو بهم نگفتی خانوم متشخصه زبون
دراز ولی من اسمم "جونگکوک".ه.
با غیض زیرلب گفتم اوه چه افتخار بزرگی که اسمت رو بهم گفتی..داشتم از کنجکاوی دونستن اسمت میمردم.. و پوزخند مسخره ای زدم.
صدای خنده و سرش رو که به طرفین تکون داد میگفت
جمله ام رو شنیده.
به جایی که گفته بودم رسیده بودیم.
از اینجا چندین دقیقه ای تا قصر راه بود.
اگه مستقیم ادرس میدادم و جلوی قصر نگه میداشت مطمیناا متوجه میشد اشراف زاده و درباری ام و من اینو نمیخواستم.
اروم راه افتادم.
جونگکوک : هی..فک کنم سه تا تشکر بهم بدهکاری
با غیض برگشتم سمتش و گفتم : بابته؟
جونگکوک :1 بردمت زیر سایه بون 2.پات رو با ماده گیاهی
خاصی بستم 3.تا اینجا رسوندمت..
- همه اش چیزی نبود جز وظیفه ات.
جونگکوک : نوکر جلوی در خونه تونم؟
- همچین بی شباهت نیستی..
خندید و گفت: روت کم نمیشه نه؟پرویی تو خونته..
با غیض گفتم : تا چشمت در
و راهم رو از سر گرفتم.
جونگکوک : دوره پرو خانوم؟ راه خونت
با غیض و خشم برگشتم سمتش که یه چیزی بارش کنم چون سریع برگشتم کلاه شنلم از سرم افتاد و برای اولین
بار باهاش چشم تو چشم شدم.
چشمای مشکی نافذ و موهای مشکی صورتی کاملا مردونه
هر دو خیره شدیم به هم.
چشما و موهای تیرهاش هارمونی جدیت و مردونگی رو
توی صورتش پدیدار کرده بود.
ᕙ[･part 11･]ᕗ
با خشم و غیض بهش زل زدم و میخواستم داد بزنم و بگم بعله که هستم احمق الدوله ولی به زور جلوی خودم رو
گرفتم و اروم و عصبی دنبالش راه افتادم. دوست نداشتم کسی بفهمه کیم و آزادیم رو از دست بدم. با احتیاط و پردرد قدم برمیداشتم.
رفت سمت کالسکه ساده و روستایی و چادر کالسکه رو بالا زد که یعنی سوار شو و خودش سمت جلو کالسکه
رفت. اروم و به زور سوار کالسکه شدم.
مردک میدونه پام داغونهها ولی یه تعارف نزد که کمکت
کنم سوار شی بعد میگه من بی ادب نیستم..کرگدن
خودش جلوی کالسکه نشست و حرکت کرد.
مرد : حالا کجا میری؟
ادرسی دوری از قصر رو دادم که یه میانبر پیاده رو
میخورد. دوست نداشتم بفهمه میرم به قصر.
اروم و با درد پام رو دراز کردم و اخ داغونی گفتم. مرد : خیلی درد داره؟ البته زودگذره..ماده گیاهیم تا چند لحظه دیگه اثر میکنه..
زیرلب گفتم فضول..
و بلند تر گفتم : تو که جوابش رو خودت میدی پس چرا میپرسی؟
مرد : هرچند تو اسمت رو بهم نگفتی خانوم متشخصه زبون
دراز ولی من اسمم "جونگکوک".ه.
با غیض زیرلب گفتم اوه چه افتخار بزرگی که اسمت رو بهم گفتی..داشتم از کنجکاوی دونستن اسمت میمردم.. و پوزخند مسخره ای زدم.
صدای خنده و سرش رو که به طرفین تکون داد میگفت
جمله ام رو شنیده.
به جایی که گفته بودم رسیده بودیم.
از اینجا چندین دقیقه ای تا قصر راه بود.
اگه مستقیم ادرس میدادم و جلوی قصر نگه میداشت مطمیناا متوجه میشد اشراف زاده و درباری ام و من اینو نمیخواستم.
اروم راه افتادم.
جونگکوک : هی..فک کنم سه تا تشکر بهم بدهکاری
با غیض برگشتم سمتش و گفتم : بابته؟
جونگکوک :1 بردمت زیر سایه بون 2.پات رو با ماده گیاهی
خاصی بستم 3.تا اینجا رسوندمت..
- همه اش چیزی نبود جز وظیفه ات.
جونگکوک : نوکر جلوی در خونه تونم؟
- همچین بی شباهت نیستی..
خندید و گفت: روت کم نمیشه نه؟پرویی تو خونته..
با غیض گفتم : تا چشمت در
و راهم رو از سر گرفتم.
جونگکوک : دوره پرو خانوم؟ راه خونت
با غیض و خشم برگشتم سمتش که یه چیزی بارش کنم چون سریع برگشتم کلاه شنلم از سرم افتاد و برای اولین
بار باهاش چشم تو چشم شدم.
چشمای مشکی نافذ و موهای مشکی صورتی کاملا مردونه
هر دو خیره شدیم به هم.
چشما و موهای تیرهاش هارمونی جدیت و مردونگی رو
توی صورتش پدیدار کرده بود.
- ۷۰۶
- ۲۸ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط