مـــــن هَــــر روز وَ هـــر لَـــحـظِـه نـگَــرانـت می ش

مـــــن هَــــر روز وَ هـــر لَـــحـظِـه نـگَــرانـت می شـوم

کِه چـــه می کُنــی؟

کُجـــــایـی؟

در چِــه حالی؟

پنجــرِه اُتاقــم را باز میکُنـم وَ فـریـــاد می زنــم

تَنهاییت برای مــن

غُصه هایَــت بَرایِ مَـــن

هَمهِ بُغــــض ها وَ اَشک هـــایـت بَرای مــن

تـــــــــــــــو فَـقَـط بِخَــــ:)ــند

آنقَدر بُلند که مـــن هـم بِشــنوم

صِدایِ خَنــدِه هـــایَت را

صدای همیشه خوب بودنـــت را . . .