خودمونیم تو جمع نشستیم با رفقا میخوایم شروع کنیم بگیم از

خودمونیم تو جمع نشستیم با رفقا میخوایم شروع کنیم بگیم از دردا و غما ولی رفقا شروع میکنن میگن از دردا ودلا سکوت میکنی هیچی نمیگی به احترام رفقا خودتو فراموش میکنی دم نمیزنی از غما اما خوب گوش میکنی درک میکنی حرف دلا بعدشم میگی میخندی واسه گرمی دلا..میشی مرهم و تسکین واسه دردا وزخما...رفیق من وقتی درد تو دیدم فراموش کردم همه غمها..اره اینه رسم رفاقت واقعی