حالاکه خودکارمیرقصد لابه لای انگشتانم چون رقاصه ای هرزه !

حالاکه خودکارمیرقصد لابه لای انگشتانم چون رقاصه ای هرزه !حالا که واژه های متشخص پرسه میزنند درافکاروذهنم ،بی آنکه تکانی بدهدضرب آهنگ قدم هایش به نعش نیمه جان خیالم،که درخواب هزارساله اش غلت می زند!حالا که شعر دوست تر دارد انحنای نرم تنم را لمس کند ... ای کاش سنگی بودم از قلاب کودکی که ثانیه ای بعد نقش زمین میشدم ولی پروازراتجربه میکردم.(برسین)