همیشه اشک ها مایه ی خیر نمیشوند.

همیشه اشک ها مایه ی خیر نمیشوند.
آنها وقتی شفا بخش و سرور برانگیزند که قبل از فروریختن مدت زیادی در سینه بجوشند و سپس فرو ریزند.
اول بسیار شدیدند،ولی رفته رفته آرام تر و شیرین تر می شوند و خستگی گنگ و ملال آور ما را میزدایند ...