ارگ بم بودی و با خشت تنم ساختمت
ارگ بم بودی و با خشت تنم ساختمت
مثل یک پرچم ِ افتاده، بر افراختمت
خاستم "داشتنات" را به دلم قول دهم
ناگهان ساده در آغوش خودم باختمت
بغض، سِیلی شد و ما بین من و چهرهی تو
آنچنان پرده در انداخت که نشناختمت
با همه سردی و بیحوصلهگیهات هنوز
از دل ِ خاطرهها ، دور نینداختمت
غزلم با تو ردیف است، خدا میداند
جبر ِ محض است که در قافیه پرداختم
مثل یک پرچم ِ افتاده، بر افراختمت
خاستم "داشتنات" را به دلم قول دهم
ناگهان ساده در آغوش خودم باختمت
بغض، سِیلی شد و ما بین من و چهرهی تو
آنچنان پرده در انداخت که نشناختمت
با همه سردی و بیحوصلهگیهات هنوز
از دل ِ خاطرهها ، دور نینداختمت
غزلم با تو ردیف است، خدا میداند
جبر ِ محض است که در قافیه پرداختم
- ۶۴۷
- ۱۰ مرداد ۱۳۹۸
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط