*رازدل*

*رازدل*


کیهان :
رفتم جلو ونگاش کردم از حس دلسوزی بدم میومد نمی خواستم این حس رو بهش بدم
چشاش پر اشک بود
- چطوره دکتر؟
دکترسری تکون داد وگفت : بیماریش پیشرفت کرده اگه روحیشو از دست نمی داد الان خوب می شد
مهران : آقا هر کاری بگید کردیم
- می دونم
رفتم نزدیکش اشک هاش سرازیر شد
- چرا با خودت اینجوری می کنی
با هق هق گریه گفت : فقط می خوام بمیرم
- مردن تنها فکریه که تو سرته
نازنین : برای چی زنده بمونم به امید کی
- به امید خدا خودت مگه چند سالته پاشو دنیا رو یه جور دیگه نگاه کن
نازنین : چطور می تونی انقدر خوب باشی
مهران : اقا ...
- بیرون مهران
مهران : ولی آقا...
با اخم نگاش کردم رفت
- برای بار اخر میگم بهت نازنین پاشو وبه زندگیت ادامه بده
نازنین : نمی تونم بزار بمیرم
دستشو گرفتم وکتم رو انداختم دور شونه اش بلند شد بردمش تا کنار پنجره افتاب می خورد به صورتش نگام کرد ولبخند زد لبخند کمرنگی زدم وازش فاصله گرفتم
- بخشیدمت نازنین اینو از ته دلم میگم ....تو هم منو فراموش کن
لبخند زد از اتاق اومدم بیرون از دیدن ماه وش تعجب کردم
- عزیزم اومدی اینجا چیکار ؟!
ماه وش : ماشینتو دیدم خودت اینجا چیکار می کنی؟!
- دکترش گفته بیام ببینمش
ناراحت سرشو پایین انداخت
- ناراحت شدی ماه وش
ماه وش : نه
بلند شد وگفت : بریم پویا منتظره ماست
دستشو گرفتم وباهم از خونه اومدیم بیرون به پنجره نگاه کردم نازنین اونجا بود کتم رو بغل گرفته بود ماه وش رو نگاه کردم وپیاده رفتیم تا خونه ای پویا
- ناراحتی ؟!
ماه وش : نه عزیزم
ولی معلوم بود ناراحته
- تو همه چیزمنی ماه وش من اونو خیلی وقت فراموش کردم
ماه وش : پس اون اتاق اون دفتروعکس ها
لبخند زدم وگفتم : همشو نابود کردم عزیزم بنظرت چرا گفتم یه مدت اینجا باشید واسه تغیر دادن خونه بود
لبخند زدوگفت : دلم برات تنگ شده بود میای بریم یه دور اینجا بزنیم
با صدا خندیدم وگفتم : اره عزیزم شیطون شدی هان
ادا دراورد همونجا تو کوچه بغلش کردم وگونه اش رو بوسیدم
ماه وش : هیییی کیهان زشته
- کسی نیست که
همینجوری که قدم می زدیم رفتیم طرف باغی که اونجا بود ماه وشم انگار یهو همع چیزو فراموش کرده بود