آنقدر خیـره مانده ام

آنقدر خیـره مانده ام
به بودنت
که نمیدانم وقتی نیستی
به چه چیز خیره شـوم
به چه چیز فکر کنم
جـانم
دوستت دارم
شاید بیشتر از تصور
بیشتر از باور
چطورَش را نمیدانم
ولی نفس کشیدن کنـارت عمقِ ماجـرای دوست داشتنم بود
عمق لحظه های بودنت
عمق دست هایت
و تو نهایت دوست داشتـنِ منی
نهایتِ آن
شبیه بی نهایت
دوستت دارم