ای واژه ی بی معنی ، رویایِ بی تعبیر

ای واژه ی بی معنی ، رویایِ بی تعبیر

آغاز ترین پایان ، آزاد ترین تقدیر

از قلبِ تو می روید نبضِ غزلی تازه

پنهان شده ای در من ، گمنامِ پر آوازه

تو سایه ی خورشیدی ، تو بوسه ی در بحران

تو دلهره ای آرام ، مهتابِ تر از باران

آرامشِ طوفانی ، می سازی و ویرانم

رسواییِ راز آلود ، می پوشی و عریانم

من حادثه بر دوشم ، من عشق نمی دانم

در هیچ تمامم کن تا زنده شود جانم

من را تو به خود خواندی معشوقه ی نا خوانده

دل را به اَزَل بسپار ، یک دم به ابد مانده