از من بپوش این فوران نگاه را

از من بپوش این فوران نگاه را
از راه برده ای تو دل سر به راه را

گفتی که عشق چاه عمیقی ست پر خطر
من دوست دارم این که بیفتم به چاه را

با ماه چشم های تو باید وضو گرفت
شاید سپیده تر کند این رو سیاه را

در بازوان گرم تو سنگر گرفته ام
هرگز رها نمی کنم این جان پناه را

آری ، خدا همیشه خطاپوش بنده هاست
تکرار کن پس آن بوسه شبهه ناک را

مرا در آغوش گیر جز این راه چازه نیست
"در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست"..