چشم هاش تنها غزلی بود که باید عاشقانه می سرودم...

چشم هاش تنها غزلی بود که باید عاشقانه می سرودم...
چشم هاش تنها شعری بود که باید مستانه می سرودم ...
عشق رو از چشم هاش گرفتم ...
دوست داشتن رو
غم رو
التمالس نرفتن رو
حتی تلاقی تنفر و حس خواستن رو از چشم هاش گرفتم ...
چشم هاش خود زندگی بود و خود زندگی هست ...
چشم هاش رنگین کمانی زیبا بود بعد اشک های درشت که بی صدا رو گونه هاش جاری می شد ...
منت دار چشم هایی باشید که دوستتان دارند و غیر شما هیچ دیگر را نمی بینند ..