سکوت که میکنی

سکوت که میکنی
بغض در دلم پرپر میشود...
چشم که میبندی ، زندان بان
ظالمانه به صلابه میکشد ،
این تن نحیف را ...
پنهان که میکنی آغوشت را
گم میشوم در تاریکی
این شبهای بی تو ...
وقتی که میروی بی تفاوت
خفه میشود این ماهی ،
بی تنگ بلورش ...
برایم آب باش !!!
نفس باش !!!
زندان بانی مهربان باش !!!
بگذار آرام جان بکند این دل
در آغوش مهربان زندانبانش ...
.