.

.
من بلد نیستم عاشق کسی باشم که اولویتش نیستم؛
بلد نیستم چشم به گوشی بدوزم و دلشوره بگیرم
.
اسمش را بگذارید خودخواهی...
ولی من این خودخواهی را به اداهای عاشقانه‌ای که هیچ احساسی پشت سرش نیست ترجیح می‌دهم!
.
من برای خودم گل میخرم؛
چای دم می‌کنم؛
میز شام می‌چینم؛
اما منتظر کسی نمی‌مانم؛
نه این‌که خسته شده باشم اما وقتی دلم برای کسی تنگ شود که دلتنگی‌اش را باور نمی‌کنم؛ فکر می‌کنم که دارم به خودم خیانت می‌کنم...
.
تا خودت را دوست نداشته باشی؛
کسی باور نمی‌کند که هستی و بودنت با نبودنت فرق می‌کند.
.
نیلوفر لاری‌پور
.
.