بعد از یزدان ،

بعد از یزدان ،

"آسمان" !!



ستاره ها...

نشسته بر خِرمن گیسوانِ مشکین و یلدائی‌اش، هزاران



پرنده ها...

فوج فوج

جفت جفت

یا تک عقابی زیبا

در اوج آن



ابرها...

بزرگ و کوچک

سپید و سیاه

جاری در آن ، خرامان



و از این شلوغی پر از تنهائی!

گاه از چشم آسمان

میبارد باران...





"آسمان" _ از "آهِ مـــــاه"

_________ مرتضی قرائی