{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در بی کرانِ دشت

در بی کرانِ دشت


در نیمه های شب


جز من که با خیال تو


می گشتم


جز من که در کنار تو می سوختم غریب!


تنها ستاره بود که می سوخت.


تنها نسیم بود که می گشت.

فریدون مشیری
دیدگاه ها (۰)

تو گذشتی و شب و روز گذشت.آن زمان‌ها، به امیدی که تو،...

برتن خورشید می‌پیچد به ناز، چادر نیلوفری رنگ غروب.تک‌‌ درختی...

دیشب که دلم ز تاب هجران میسوختاشکم همه در دیدهٔ گریان میسوخت...

بی بی میگه دل آدم مثل گلدونه اگه گُل توش نباشهخاکش ترک بر م...

« 🦢 ؛؛ می‌دانی چراماۀ را دوست ندارم؟چون یک شبچشم‌های تو را د...

عاشقانه های شبنم بیادخان بابا

به ژرفای دریا می‌سپارم واپسین واژه‌هایمتا اگر روزی خاطر کسی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط