این روزا هرچی غصه میخورم بازم تموم نمیشن

این روزا هرچی غصه میخورم بازم تموم نمیشن
این روزا عجیب درون خودم تنهام
من و خدا و فنجان قهوه تلخ من
میدونم وقتی که همه چیز غلط از آب درآمد باید قوی باشم
این روزا شاید خیلی تنهام اما ارومم ارومه اروم
این روزا شاید ذهنمو یه علامت سوال بزرگ پر کرده شاید طعم تلخ نامردی رو بیشتر حس میکنم
غصه میخورم ،درد میکشم ،شوخی نیست ابعاد تنهای خیلی بزرگه و شونه های من خیلی کوچیک
اما وقتی فکر میکنم که من روبروی خدا نشستم
اونوقت اروم میشم
من معتقدم هرچند امروز سرده ،تلخه
اما فردا روز دیگری ست ...