ترک خورد ، گلبرگ هاي گل سرخ ....

ترک خورد ، گلبرگ هاي گل سرخ ....
از نگاه نامهربان بلبل ....
سر به زير افکند ، آرام گريست ....
بلبل نيز پر گشود .....
بر دل آسمان دور شد ....
گل سرخ آهي از دل بر کشيد ....
ياد آور لحظه هاي شد که ....
تمامي عطر گلبرگ هايش را ....
ارزاني بلبل کرده است ....
اما بلبل آن عطر دلنشين گل سرخ را نديده بود ....
بلبل فراموش کرده بود ....
عطر دل انگيزي که همگان او را به آن نشان ، ميشناختند ....
تنها از بخشش گل سرخ بود ....
که هر صبح دم او را را با مهرباني عطر افشاني ميکند ....

N....