طبیعت، آغوشِ گشوده‌ی خداست برای روحی که از هیاهوی آهن و س

طبیعت، آغوشِ گشوده‌ی خداست برای روحی که از هیاهوی آهن و سیمان خسته شده است. هر جوانه که از خاک سر برمی‌آورد و هر نسیمی که لابلای شاخه‌ها می‌پیچد، دعوتی است برای بازگشت به اصلِ خویش. وقت آن رسیده که با زمین آشتی کنیم؛ چرا که طراوتِ روح ما در گروِ سبزیِ برگ‌ها و زلالیِ رودهاست. وقتی با طبیعت یکی می‌شویم، گویی تکه‌های گمشده‌ی وجودمان را دوباره پیدا می‌کنیم.