{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

همیشه غرق شدن، بدترین اتفاقِ یک سفر نیست؛ گاهی فاجعه آنجا

همیشه غرق شدن، بدترین اتفاقِ یک سفر نیست؛ گاهی فاجعه آنجاست که در یک قدمیِ دریا، اسیرِ زمین شوی.

آدم‌ها وقتی “به‌گِل می‌نشینند” که وزنِ غصه‌هایشان، از توانِ موج‌سواری‌شان بیشتر می‌شود.

آن‌وقت دیگر نه به افق خیره می‌شوند و نه از طوفان می‌ترسند؛ آن‌ها فقط در سکوتی سنگین، نظاره‌گرِ فرو رفتنِ تدریجیِ رویاهایشان در شن‌هایِ زمان هستند.
دیدگاه ها (۱)

واقعیت این است که آدم‌ها وقتی تصمیم می‌گیرند برای همیشه برون...

عشق، قمارِ آدم‌هایی است که از تکرارِ روزهای بی‌رنگ خسته شده‌...

طبیعت، آغوشِ گشوده‌ی خداست برای روحی که از هیاهوی آهن و سیما...

دیوارهایِ خونه‌ها عجیبن؛ اون‌ها شاهدِ هزاران اتفاقن که هیچ‌ک...

تکاپو پارت 45=پژواک عشق,در ساحلی دور از هم

# فصل دوم: در میانه‌ی طوفانسکوت بعد از اعتراف سینا، سکوتی نب...

پارت سیزدهم شاهزاده ای از جنس ابر با برخوردِ موجِ عظیمی از ت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط