همیشه غرق شدن، بدترین اتفاقِ یک سفر نیست؛ گاهی فاجعه آنجا

همیشه غرق شدن، بدترین اتفاقِ یک سفر نیست؛ گاهی فاجعه آنجاست که در یک قدمیِ دریا، اسیرِ زمین شوی.

آدم‌ها وقتی “به‌گِل می‌نشینند” که وزنِ غصه‌هایشان، از توانِ موج‌سواری‌شان بیشتر می‌شود.

آن‌وقت دیگر نه به افق خیره می‌شوند و نه از طوفان می‌ترسند؛ آن‌ها فقط در سکوتی سنگین، نظاره‌گرِ فرو رفتنِ تدریجیِ رویاهایشان در شن‌هایِ زمان هستند.