در این کورانِ تنهایی ، صدای باد آرام است

در این کورانِ تنهایی ، صدای باد آرام است

بیا برگرد شیرینم ، بیا ! فرهاد آرام است



کبوتر با دو چشمانت شکارم کردی و رفتی

صبوری کن دلِ زخمی که آن صیاد آرام است



نباید بگذری از صیدِ زخمی ، عشق جلاد است

در آغوشم بکش این عشق مادرزاد آرام است



نکن شکوه که اشعارم چرا این قدر کوتاه است

دلیلِ ناتوانی نیست ، این فریاد آرام است



بیا چشمان من را باز کن ، راهی نشانم ده

بیا رام تو شد، شیرین بیا ! فرهاد آرام است