{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

#تنهایی...📷📸

#تنهایی...📷📸
شادمانی و امید را
چگونه باور بدارم؟
بدان هنگام که هنوز جهان را
از جهالت آدمی
رنجور و آشفته می بینم
و در ژرفای جانم
وحشتی ناشناخته
حضوری همیشه دارد؟
چگونه
آه چگونه دلشادمانگی کنم
بی که نوازش دستانی را
کودکانه بهانه ی بازی کرده باشم
و بی که در مهربانی های نگاهی
هر چند کوتاه و اندک
احساس امنیت را
نوشداروی آشفتگی
و دردمندی های خویش نمایم؟
جهان
از جهالت آدمی
رنجور و آشفته است.
با لبخندی تلخ
بر گره ابروان خمود خویش
انگشت می فشارم،
و از نادانی و حیرت
آرام و بی صدا
گریه آغاز می کنم....
#ابراهیم_منصفی #رامی_جنوب
دیدگاه ها (۸)

#‌زرتشنامه...حیوانی در من خفته استحیوانی به هیئت انسانیدر من...

#درد_تنهایی...لحظه به لحظهغنچه در غنچه شقایق اندوهمی شکوفدمی...

#فصل_آخر...می خواستم دوباره دریا شوم می خواستم دوباره برخیزم...

هر روز یک خطبه ✿✿✿✿خطبه113 خطبه اى از آن حضرت (ع ) كه در آ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط