-رفتن که بهانه نمی خواهد....

-رفتن که بهانه نمی خواهد....
یک چمدان می خواهد از دلخوری های تلنبار شده و
گاهی حتی دلخوشی های انکار شده....
رفتن که بهانه نمی خواهد وقتی نخواهی بمانی با
چمدان که هیچ بی چمدان هم می روی......
" ماندن"
ماندن اما بهانه می خواهد.....
دستی گرم، نگاهی مهربان، دروغ های دوست داشتنی..
دوستت دارم هایی که می شنوی اما باور نمی کنی......
یک فنجان چای، بوی عود، یک آهنگ مشترک، خاطرات تلخ وشیرین....
وقتی می خواهی بمانی...
حتی اگر چمدانت پر از دلخوری باشد. خاای اش می کنی وبازهم می مانی...
می مانی و وقتی بخواهی بمانی....
نم باران را رگبار می بینی و بهانه اش می کنی برای نرفتنت....
آری..... آمدن دلیل می خواهد...
ماندن بهانه و رفتن هیچکدام.....
" سهراب سپهری"
" روزتان گرم و عاشقانه"