آدم ها را نمیتوان شناخت

آدم ها را نمیتوان شناخت
مگر
در زمان های حساس !
مثلا
وقتی که با خودت میگویی
اگر فلان کار را بکند یعنی دوستم دارد
یعنی مهم هستم !
اما
بر خلاف انتظارت عمل میکند
و تو چقدر فرو میریزی در خودت ...
چقدر دلت میخواست
که جای همیشگی اش را در دلت حفظ کند ...
یاد حرف هایش می افتی
یاد "دروغ هایش" ..!
هی با خودت کلنجار میروی
که بهانه بیاوری
بهانه ی محکمی که دلت را قانع کند
نمیشود ...
ته ته دلت میدانی
نمیشود ...
تصمیم میگیری بگذری
و بگذاری اش کنار
اما دلت همیشه منتظر است
که درست شود
"نمیشود ..."
آدم ها عوض نمیشوند !
مهلت دادن چیز خوبی نیست
فقط بد بودنشان را پر رنگ تر میکند ...
لایق بودن
اجباری نیست !
بعضی ها ندارند !
وای از بعضی ها ...


.