نگاه کن

نگاه کن
چه فروتنانه بر درگاه نجابت به خاک میشکند
رخساره ئی که توفان اش
مسخ نیاراست کرد
چه فروتنانه بر استانه ی تو به خاک می افتد
انکه در کمرگاه دریا
دست حلقه توانست کرد
نگاه کن
چه بزرگوارانه در پای تو سر نهاد
انکه مرگ اش میلاد پر هیاهای هزار شهزاده بود
نگاه کن .
احمد شاملو