صبح روزی پشت در می آید و من نیستم

صبح روزی پشت در می آید و من نیستم
از مسیحایم خبر می آید و من نیستم

توی تاریکی محضم روشنایی مرده است
عاقبت روزی سحر می آید و من نیستم

آنکه وقت بودنم چشمی برایم تر نکرد
بعد من با چشم تر می آید و من نیستم

ای دریغ از عمر کوتاهم که در غربت گذشت
یوسف من از سفر می آید و من نیستم

روی چشمانت نگه دارش زمانه ! جای من
نور چشمانم اگر می آید و من نیستم

تک درختی بودم و طوفان گریبانم گرفت
ناشناسی با تبر می آید و من نیستم

ذره ای کار جهان با رفتنم تعطیل نیست
صبح یک روز دگر می آید و من نیستم


وجیهه جامه بزرگی