پدر تکیه گاهی ست که بهشت زیر پایش نیست

پدر؛ تکیه گاهی ست که بهشت زیر پایش نیست ...

 

اما همیشه به جرم پدر بودن باید ایستادگی کند؛

 

و با وجود همه ی مشکلات، به تو لبخند زند تا تو دلگرم شوی

 

که اگر بدانی …

 

چه کسی، کشتی زندگی را از میان موج های سهمگین روزگار

 

به ساحل آرام رویاهایت رسانده است؛

 

«پدرت» را می پرستیدی …