سوره نساء آیه 1 قسمت چهار

سوره نساء آیه 1 قسمت چهار

وبث منهما رجالا کثیرا ونساء... و گسترش داد از آن زوج، مرد های بسیاری و زنان...
زاد و ولد همه انسانها بعد از به وجود آمدن رابطه زوجیت تحقق یافته است و همه ما از یک ریشه سرچشمه گرفته ایم. در ابتدا توجه به خلقت و آفرینش مرد شده و فراوانی این جنس از انسان و در ادامه به گسترش زنها اشاره شده. از آنجا که زن و مرد تشکیل یک هویت انسانی واحد را می دهند ولی با تفکیک در مسئولیت پذیری و وظایف متفاوت، خداوند هم در آفرینش به مردهای بسیار اشاره کرده و مرد را به عنوان مسئول زندگی و شخصی که وظیفه حمایت و سرپرستی از زن را به عهده دارد معرفی می کند یعنی لازمه انجام این تکلیف مقدم بودن در خلقت است و بعد از آن اشاره به ازدیاد جمعیت خانم ها می کند و رَحم محلی برای خلقت فرزند در اختیار زن قرار گرفته و نتیجه این تولدها و گسترش نسل در عبارت اَرحام بارها با مهر و محبت از جانب پروردگار یاد شده است. مرد و زن کامل کننده یکدیگر هستند و مقدم و ماخر بودن در قرآن جنبه نقش آفرینی هر کدام را بیان می کند.
نظریه ای که در بین آیات دیگر و این آیه می توان یافت اشاره به داشتن سرچشمه ی واحد همه انسانها می باشد این نکته در صورتی تغییر می کرد که حضرت عیسی ازدواج می کرد و صاحب فرزند می شد و نسل گسترش یافته انسان از دو ریشه مختلف می شد! به دلیل شباهت در خلقت آدم و حضرت عیسی که هر کدام اصیل و از خاک بودند...