می دانم روز مرگم غمگین خواهی بود...

می دانم روز مرگم غمگین خواهی بود...
نه برای من...!
من که مدت هاست رفته ام...
برای خودت...!
آخر دیگر کسی نیست ،
که با تمام وجود تو را دوست بدارد...
دیگر کسی نیست ،
که بی محلی هایت را طاقت بیاورد...
دیگر کسی نیست ،
که برای دیدن لبخند زیبایت ،
دنیا را به رقص بیاورد...
دیگر کسی نیست ،
که خدایش باشی...
که پرستش ات کند...!
می دانم...!
غمگین می شوی...
نه برای من...
برای خودت...!
که جز دفتر شعرهایم ،
در یاد هیچ کس ماندگار نخواهی بود؛
که آرام آرام
فراموش خواهی شد...