همیشه باید مست بود. این یعنی همه چیز و برای آن مانندی نتو

همیشه باید مست بود. این یعنی همه چیز و برای آن مانندی نتوان تصور کرد. برای حس نکردن بار سنگین زمان که کمرت را خم می کند و به زمین می زندت ، بایستی پیاپی خود را مست کنی.

اما از چه؟ از شراب ، از شعر ، از اشراق و از هر چه خواهی. لیک خود را مست کن.

اگر گاهی روزی ، روی پله های کاخی ، روی سبزه جویباری ، در تنهایی تیره اتاقت به خود می آیی و مستی زائل شده بود ؛ از باد ، از موج ، از ستاره ، از پرنده ، از ساعت دیواری ، از هر که می گریزد ، از هر که می نالد ، از هر که می گردد ، از هر که می خواند ، از هر که می گوید ، بپرس چه وقت است اکنون. باد ، موج ، ستاره ، پرنده و ساعت به تو خواهند گفت : «زمان مستی است اکنون. برای آنکه زمان تو را به بردگی نکشد ، خود را مست کن. دم به دم خود را مست کن. از شراب ، از شعر ، از اشراق و از هر چه که خواهی».