ای دل کوچک من غصه نخور

ای دل کوچک من غصه نخور
تو خدایی داری که بزرگ است…
بزرگ
و به قول سهراب در همین نزدیکیست…
ای دل کوچک من…
بگذار غم و غصه ببارد
شاید…
شاید اینبار خدا می خواهد که پس از بارش غم…
و پس از خواندن نامش هر دم…
آسمان دل تو صاف شود
و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود…
شاید این بار خدا می خواهد
که خودش چتر تو باشد…
که بمانی…
نروی و دگربار نگویی:
"سهراب" قایقت جا دارد؟