یادش بخیر بچه که بودم نمی دونستم توی دنیا چه خبره،

یادش بخیر بچه که بودم نمی دونستم توی دنیا چه خبره،
دنیای آدم بزرگا…، چقدر غم هست چقدر غصه،
چقدر دشمنی، بغض، کینه…،
نمی دونستم که چقدر سخت خوشحال می شند، چه زود ناراحت،
نمی دونستم دیگه اصلا رویایی ندارند
اگرم دارند اصلا بهش فکر نمیکنند.
نمی دونستم چقدر سخت دوست میشند و چقدر زود دعوا می کنند
و هیچ وقتم آشتی نمی کنند،
نمی دونستم چقدر دیر یادشون میره فراموش شدنیا
و جقدر زود فراموش می کنند از یاد نرفتنیارو…،
نمی دونستم چه بی خبر م، چه بی خیال…نمی دونم،
جدا نمی دونم چرا باید بگم، بگیم: یادش بخیر بچه که بودم…