تاکنون پیش آمده که به فردی هم سن و سال خود نگاه کرده باشی

تاکنون پیش آمده که به فردی هم سن و سال خود نگاه کرده باشید و پیش خود گفته باشید: نه، من مطمئناً اینقدر پیر و شکسته نشده‌ام؟

اگرجوابتان مثبت است از داستان زیر خوشتان خواهد آمد:

من یکروز در اتاق انتظار یک دندانپزشک نشسته بودم. بار اولی بود که پیش او می‌رفتم.

به مدارکش که در اتاق انتظار قاب کرده بود و به دیوار زده بود نگاه کردم و اسم کاملش را دیدم.

ناگهان به یادم آمد که ٣٠ سال پیش، در دوران دبیرستان، پسر بلندقد، مو مشکی و مهربانی به همین اسم درکلاس ما بود.

وقتی که نوبتم شد و وارد اتاق او شدم به سرعت متوجه شدم که اشتباه کرده‌ام. این آدم خمیده، موخاکستری و با صورت پر چین و چروک نمی‌توانست همکلاسی من باشد.

بعد از این که کارش بر روی دندانهایم تمام شد و آماده ترک مطب بودم از او پرسیدم که آیا به مدرسه حکیم سنائی می ‌رفته است؟

او گفت: بله. بله.. من از بچه های حکیم سنائی هستم.

پرسیدم: چه سالی فارغ‌ التحصیل شدید؟

گفت ۱۳۶۲ چرا این سوال را می‌پرسید؟

گفتم: برای این که شما در همان کلاسی بودید که من بودم.

او چشمانش را تنگ کرد و کمی به من خیره شد و بعد مردک احمق و نفهم گفت:

شما چی درس می‌دادید؟؟